Grote grazers in de Maashorst krijgen nóg meer ruimte: en wij dan?

Die grote grazers in de Maashorst hebben het maar goed. Zonder het zelf te beseffen zijn zij zo’n beetje de heersers van de Maashorst geworden. Daar hebben ze zelf niet om gevraagd, nee, dat hebben wij, mensen voor hen bedacht.

Want wij vinden dat deze grazers het gebied fijn kunnen begrazen. Dan hoeven wij er lekker niks meer aan te doen en dat is handig. En daarom krijgen de grazers steeds meer ruimte. Zodat ze ongestoord al het ongewenste groen in het natuurgebied kunnen opeten. Nog niet zo lang geleden is hun begrazingsgebied al enorm uitgebreid. En vandaag lees ik in de krant dat er nog meer bijkomt: de taurossen en Exmoorpony’s kunnen voortaan ook de ecobruggen over de A50 over, en zo kunnen ze helemaal van Uden naar Herperduin sukkelen. Fijn voor hen en fijn voor de mensen van ARK Natuurontwikkeling die dit bedacht hebben. Maar hoe fijn is dat nou eigenlijk voor ons, gewone stervelingen, die óók graag door diezelfde Maashorst sukkelen? Op de fiets of tevoet? En die er helemaal niet op staan te wachten om hun pad te kruisen met die grazende kolossen?

Even voor de duidelijkheid: ik ben gek op dieren. Echt. Ik hou van dieren en sla helemaal op tilt als hen onrecht of pijn wordt aangedaan. Kan ik helemaal niet handelen. Ik gun deze grazers dan ook de hele wereld. Alleen hoef ik dan niet per se geconfronteerd te worden met hun aanwezigheid in dezelfde open ruimte als die van mij. Van mij mogen ze in een afgebakend gebied hun ding doen. Dat gebied mag dan ook nog best groot zijn. En als mensen er graag tussendoor lopen mag dat van mij ook. Hou het dus gerust open voor deze dappere tweebeners. Maar kijk ook naar mensen die niet meer in het gebied durven komen en zorg dat fietspaden worden afgeschermd van deze grazers. Laat de beesten op enkele plekken het fietspad kunnen oversteken, en laat de keuze tussen wel of niet tussen deze kolossen lopen of fietsen, over aan de mensen zelf. Persoonlijk zit ik niet te wachten op een tauros of paard op mijn pad, niet alleen omdat ik een schijterd ben, maar ook omdat het wilde dieren zijn en blijven, hoe we het ook wenden of keren. En bovendien niet geheel ongevaarlijk, leerden we van eerdere incidenten.

Ik hoor om me heen van mensen die jarenlang in de Maashorst fietsten of wandelden, maar er nu niet meer durven komen. En nu ook een groot gedeelte van het Slingerpad is geconfisqueerd, lijkt het me hoog tijd om eens te onderzoeken hoe groot het draagvlak hiervoor eigenlijk is onder de Maashorstbezoekers. Wordt er sowieso rekening gehouden met wat wij – trouwe bezoekers van de Maashorst- ervan vinden? Wordt onze mening in besluitvorming meegenomen? Mogen wij meebeslissen over het gebied waarbinnen de taurossen, Exmoors en wisenten zich mogen begeven? Ik heb nog nooit mijn mening mogen geven, heb nog nooit gehoord over inspraak hierin. Vandaar dus mijn eigen persoonlijke inventarisatie. Hierbij start ik een actie voor al die mensen die eigenlijk best wel moeite hebben met al die grote beesten in ons bos. Die hun bos en heide moeten missen omdat ze bang zijn voor een confrontatie met paard of rund. En dus hierbij mijn oproep.

Vind jij ook dat er een oplossing moet komen waarbij zowel de grote grazers als alle schijtebroeken gezamenlijk in dit gebied kunnen bivakkeren zonder elkaar per se tegen te hoeven komen? Heb jij ook liever een afrastering tussen die koe of dat paard en jij op je fiets? Laat dan heel simpel weten dat we onze Maashorst ook graag voor onszelf willen blijven gebruiken. Met die wilde dieren, maar dan wel volgens onze eigen veilige spelregels. Zodat iedereen – écht iedereen- volop kan blijven genieten van de fiets- en wandelpaden in dit prachtige gebied.

Eens met bovenstaande? Doe dan gewoon even een duimpje. Like dit bericht, deel het als je wilt dat ook anderen dit lezen, en geef het door. Als ik niet de enige ben – en ik geloof stellig dat ik dat niet ben- ga ik absoluut iets doen met dit feit richting de mensen die dit allemaal voor ons beslissen. Ik hoop dat ik straks gewoon weer over die brug over de A50 kan, desnoods tussen afrastering door. Want hoe kan ik in hemelsnaam zoveel meters afstand houden zoals er van ons verlangd wordt, als het pad niet eens zoveel meter breed is…..? Maar ook dat zal wel weer een héél domme gedachte van mij zijn.

Dit bericht wordt ook geplaatst op instagram en op mijn blog www.babbelkrabbels.nl
Ook via die kanalen kun je een like geven. De Maashorst voor ons allemaal? Duimpje omhoog!

7 antwoorden op “Grote grazers in de Maashorst krijgen nóg meer ruimte: en wij dan?”

  1. Daar ben ik het helemaal mee eens Anita, ikzelf durf er nog wel te fietsen maar dan moet ik alleen want mijn vrouwtje durft niet meer!

  2. Ik ben het er ook helemaal mee eens
    Ieder zijn eigen ruimte Vooral fietsers en wandelaars moeten kunnen genieten van de Maashorst zonder steeds op hun hoede te moeten zijn Is een heel vervelend gevoel

  3. Wij hebben meer als 10 jaren gewandeld in de Maashorst elke week, maar sinds n halfjaar durven wij deze route niet meer te wandelen door die grote grazers. Ze lopen met hun jonge aan beide kanten van t pad. Doodeng…zo jammer

Geef een reactie