Jaaaaa ze zijn er weer!
Nou is het natuurlijk nog lang geen Sinterklaas, maar ja, de pepernoten lagen ook al in de schappen terwijl de mussen nog massaal van de daken vielen. En nu zijn ze er dus ook: krollen. Die witte gekrulde broodjes met anijszaadjes. Ze horen bij Brabant en bij Sinterklaas. Je eet ze niet met kaas, ham of hagelslag, nee, je eet ze zoals het hoort: met roomboter en speculaas.
Vandaag kocht ik een zak krollen en een pak speculaas. Roomboter had ik nog in de koelkast. Ik zou makkelijk al die krollen in één keer weg kunnen werken, maar omdat ik al weken bezig ben met Project Buik doe ik dat niet. Want Project Buik is een lastig en halsstarrig project. Het gaat er in feite om dat ik probeer te voorkomen dat mensen denken ‘waar gaat die buik naartoe met dat kleine vrouwtje erachteraan…?’ Project Buik kondigt zich meestal aan als ik al maandenlang geen enkele broek meer dicht krijg. Als alles te strak en onbehaaglijk zit. Dan zou ik mezelf natuurlijk in zo’n corrigerend ding kunnen hijsen, maar dan doe ik honderd keer liever een paar weken Project Buik dan dat ik me een ingeblikt croissantje voel dat oppopt zodra dat ding weer uit gaat. Project Buik betekent gewoon even een periode wat minder eten en wat beter opletten wat erin gaat. Maar sommige dingen heb je in je leven nou eenmaal echt ook af en toe nodig. Zoals ijs met slagroom, friet met een klodder mayo of Osse Bollen van bakker Lamers. En krollen in sinterklaastijd.
Ik heb mijn krol besmeerd met roomboter uit de koelkast. Ja, dat moest met de kaasschaaf. Daarna twee speculaasjes erop. Het was een bijzonder lekkere krol. Mijn buik en ik werden er erg blij van. Want ook dat hoort bij Project Buik: mezelf én die buik tevreden houden. Waarvan akte.